خلوت...شلوغ

بسم رب النون و القم

خوانده ام صدبار این افسانه ی کوتاه را

اشتباهی خوانده ام هر بار بسم الله را

چاله ها را می شود پر کرد، اما زندگی

بیشتر چاه است و می دانی که دیگر چاه را...!

جای من بگذار خود را و بگو باید چه کرد

این رفیق نیمه راه، این دشمن همراه را

درد رعیت زاده از تکلیف تاریخ است او

حفظ باید کرده باشد نام صدها شاه را

                       ***

عشق گاهی راه می سازد برای صاحبش

گاه می ریزد به هم اما تمام راه را

بعد التحریر:

وَ أَنَّ الرَّاحِلَ إِلَیْكَ قَرِیبُ الْمَسَافَهِ..

و هر كه بسوى تو سفر كند راهش بسیار نزدیك است